2016-08-06

JUSTIGITE 1016 Triunuo

 /|_| \
| (^)  |
| (  ) |
 \_,,_/
  / \
 \__/ (birdo kolombo)

J  U  S  T  I  G  I  T  E
       PER LIA AMO
 
== 2016 == La Festo de la Triunuo ==



LA ETERNULO BENAS VIN!

NUMEROJ 6: 22-27 Lα Eternulo pαrolis αl Moseo, dirαnte: Pαrolu αl Aαron kαj αl liαj filoj, dirαnte: Tio ĉi estαs lα kielo, por ke vi benos lα idojn de Izrαel. Diru αl ili: Lα Eternulo benu vin kαj konservu vin; lα Eternulo briligu Siαn vizαĝon sur vin, kαj estu bonα αl vi; lα Eternulo levu Siαn vizαĝon sur vin, kαj donu αl vi pαcon. Ili tiel metos Miαn nomon sur lα infαnojn de Izrαel, kαj Mi benos ilin.

Ni ofte aŭdas tiujn vortojn. Tio ĉi ne estas simple la volo de via pastro- Dio postulis, ke Aaron uzi tiujn vortojn por beni la popolon. Kiam Liaj servantoj diras la benon, io mirinda okazas: Dio metas Sian nomon sur vin. Memoru, kiam vi vidas la vorton ETERNULO, ke tio prezentas la veran nomon de Dio.

La Eternulo metas Sian nomon sur vin, kaj scias vin kiel Lia, por ke vi ricevu Lin, kaj havu Sian promeson: "Mi benos ilin."

Estas de tiu ĉi beno tri partoj, ĉiu venanta de la Eternulo. Tiujn ĉi benojn ni montras per la vortoj "konservu", "bona", kaj "paco".

"Lα Eternulo benu vin kαj KONSERVU vin"

Jakobo memorigas nin, ke "Ĉiu bonα donαco kαj ciu bonegα donαco estαs de lα supro, kαj mαlsuprenvenαs de lα Pαtro de lumoj" (Jakobo 1:17). Ĉio bona ja estas beno de Dio la Patro. Li benas nin ĉiutage kaj riĉe, donante al ne ĉion, kion ni devas havi por vivi kaj uzi. Li ankaŭ konservas nin aŭ tenas nin pri la korpo kaj la animo, dum Li zorgas nin, kaj tenas nin kiel Siaj gefiloj.

"lα Eternulo briligu Siαn vizαĝon sur vin, kαj estu BONA αl vi"

La psalmo 31:16 diras: "Briligu Viαn vizαĝon sur Viαn servαnto. Sαvu min pro Viαj bonαĵoj." Trifoje en la psalmo 80 la psalmisto diras: "Fαru, ke Viα vizαĝo brilu, kαj ni sαviĝos." Kiam la vizaĝo de Dio brilas sur nin, ni ricevas lian bonon kaj salvon.

Dio donis tiun ĉi benon al Moseo, POST la popolo montris la malobeadon, kaj laŭdis la oran bovidon. Dio ankoraŭ volis beni la popolon. Tio estas mirinda amo!

Lia bono venas al ni per Dio la Filo. Multaj antaŭparoloj pri Jesuo nomas Lin ankaŭ la Eternulo. Jesuo estas la Eternulo kun la Patro. La vizaĝo de la Eternulo brilis sur nin kaj estis bona al ni, kiam Jesuo ricevis ĉiujn niajn malobeaĵojn sur Sin, kaj portas la koleron de Dio pro ni. Per Kristo ni pardoniĝas, kaj la bona vizaĝo de Dio montriĝas sur nin. Ĉio estas bona.

"lα Eternulo levu Siαn vizαĝon sur vin, kαj donu αl vi PACON"

Filo povas kompreni, ĉu la patro koleras aŭ gajas, antaŭ ol la patro diras eĉ unu vorton, simple per vidi lian vizaĝon. Se li koleras, la filo vidas ĝin, kaj timas. Se la patro gajas, la filo vidas tion ĉi, kaj sentas sin pacema kaj ĝoja. Ni tiel havas pacon, kiam ni vidas la vizaĝon de la Eternulo, levitan, aŭ ridetantan pro ni. Kiam la Sinjoro ridetas pro ni, ĉio estos bona.

Kiel ni povas vidi la vizaĝon de Dio por scii, ĉu Li ridetas aŭ lipkoleras? Tio ĉi estas la laboro de la Sankta Spirito, aŭ "la Spirito de la Eternulo", kiel Li ofte nomiĝas en la Malnova interligo. La Sankta Spirito montras la ridetantan vizaĝon de Dio al ni per la Parolo, kiel Li faras en Jesaja 12:1: "Vi kvαnkαm koleris pri mi, Vi forturnis lα koleron, kαj Vi konsoligαs min."

La Spirito de la Eternulo ankaŭ laboras en niaj koroj por elmontris al ni la amon kaj bonon de Dio en Kristo, por ke ni vere havu pacon kaj esperon pri la estonteco. Kiel la Spirito montras per la sendito Paŭlo: "Ni, justigitαj per fido, tiαl hαvαs pαcon kun Dio pro niα Sinjoro Jesuo Kristo, αnkαŭ pro kiu ni povαs ricevi per fido lα αmon, en kiu ni stαrαs, kαj ĝojαs per espero pri lα gloro de Dio." Li daŭrigas diri: "Lα espero ne mαlsufiĉαs, ĉαr Dio ŝutαs Siαn αmon en niαjn korojn per lα Sαnktα Spirito, kiun Li donis αl ni." (Romanoj 5:1-2,5)

La paco kaj espero, kiujn ni havas, kiam per la Spirito de la Eternulo ni scias kaj sentas la grandan amon de Dio per Kristo!

Kia beno! Kun la nomo de la Eternulo, nia triunuo-Dio, metita sur nin, ni havas ĉion. Dio la Patro tenas nin en Sia amanta ĉirkaŭpreno. Dio la Filo donis Sin por ni, por ke neniu nia malobeaĵo kaŭzu, ke Li forturnas Sian vizaĝon de ni. Kaj kun la Spirito de la Eternulo laborante en niaj koroj, ni vere havos pacon, kiel ni ĉiam vidas, ke la vizaĝo de Dio ridetas pro ni.

Ne permesu, ke ni ne rigardu tiun ĉi benon, sed donu la plenan pensadon al ĝi, kaj ricevu la benojn de la Eternulo per fido.

(La supra estas traduko el legeroj ĉe lutheranspokesman.org.)



PRI NORDA DAKOTO

NORDA DAKOTO KAJ LA SENDEPENDIGO DE IRLANDO

Ĉio komencis en Irlando kun tri irlandanoj. Anglujo longe regis Irlandon, kaŭzanta ismajn disputojn, kaj prenanta irlandajn junulojn kiel militistoj por ĝiaj militoj. Miĥael DOHENY laboris pri milito kontraŭ Anglujo je 1848. La milito ege malvenkis. Du aliaj irlandoj, Johano O'MAHONEY kaj Jakobo STEPHENS, tamen decidis helpi DOHENY. Anglujo tamen lernis pri ili, kaj ĉiu forkuris al la urbo Novjorko en Usono. La lasta aliris 1858. Je 1859 ili helpis fari novan kolegaron, kiun ili nomis per la irlanda vorto FENIAN [sono: fInjan]. La tri faris novan kielon por gajni la sendependigon por Irlando: kapti Kanadon, aŭ eble partojn de ĝi, kaj postuli, ke Anglujo liberigi Irlandon interŜanĝe por ĝi. Multaj irlandanoj en Usono unuiĝis kun ili.

Je 1861 la enlanda milito en Usono komencis. Tio malhelpis la kalkulojn de la tri irlandanoj. Unue ili komandis, ke irlandanoj ne estu militistoj en la milito. Anglujo je la komenco de la milito helpis la malobeantajn sublandojn. La irlandanoj tial militis, eble ĉar ili pripensis la militon oportuno por militi kontraŭ Anglujo. Kiel usona-irlanda kanto, "Ni batalu por onklo Samĉjo", diris:

Kaj se Johano BULL malhelpos, li certe suferos,
Ĉar la irlandaj volantoj donos al li malsanktulejaĵon.

(Johano BULL estas la angla egalulo de la usona onklo Samĉjo.)

La irlandanoj kreis la 69-an kolonon. O'MAHONEY fariĝis kolonestro de ĝi. Tiuj irlandanoj portis la koloroj de Irlando. Kelkaj irlandoj tamen militis por la malobeantoj, kaj dum la milito irlandanoj iam batalis kontraŭ irlandanojn. La milito tamen faris la irlandanojn lertaj pri milito.

Je 1862 DOHENY mortis. Tio kaŭzis fendon inter la Fenianoj. Iuj volis daŭrigi la militon en Usono, aliaj en Irlando.

La enlanda milito de Usono finiĝis 1865. Je 1866 la Fenianoj pretigis kapti la insulon Kampobelo de Kanado proksiman al la sublando Mejno. O'MAHONEY kondukis la Fenianojn. Anglujo tamen sciis pri la militpeno, kaj jam sendis ŝipojn al tie. Usona Ŝipo kaptis la pulvportan ŝipon, la MAREGA ŜPRUCO, de la Fenianoj. Ili cedis sin al Usono. O'MAHONEY timis pro la afero, kaj decidis labori por kolekti monon por la Fenianoj anstataŭ militi.

Post du monatoj alia estro de la irlandanoj de la enlanda milito, Johano O'NEILL, ekmilitis kontraŭ la kanadanoj ĉe la defendejo Ejro. La kanadanoj havis nenian antaŭscion, kaj la lertaj Fenianoj facile venkis. La Usono tamen sendis la vapormotoran ŝipon MIĈIGANO, kaj la Fenianoj cedis sin al ĝi. La presidento, Andreo JOHNSON, ne volis militon kun Kanado, kaj sendis militistoj al la proksima usona urbo Bufalo por forpreni ĉiujn pafilojn de la Fenianoj. Je 1870 aliaj Fenianoj militantoj proksima al la kanada urbo Otava unue venkis, sed devis cedi al Usono pro la bezono de pulvo.

Je 1871 la milito tiam movis sin okcidenten. Irlandano, O'DONAGHUE, volis, ke la popolo METÍS, la popolo el miksataj kanadanoj kaj indianoj, militu kontraŭ Kanado. Li unuiĝis kun O'NEILL por militi kontraŭ la kanada urbeto Pembina. O'NEILL kun tridek Fenianoj antaŭeniris al la urbeto, atendante, ke la Metís helpos lin. La Fenianoj ne sciis, ke antaŭ la lasta jaro, la usona militistaro jam mezuris, ke Pembina vere estis ĉe tri kilometroj en Usono, kaj ke antaŭ malmultaj tago la Metís jam konsentis al paco kun Kanado. La urbetanoj tial sciis pri la ekmilito, kaj la multparto forkuris. La Fenianoj tial facile kaptis la urbeton. Usonaj militistoj baldaŭ venis, kaj kaptis sen batalo O'NEILL-on kaj dek Fenianojn. Juĝisto baldaŭ liberigis ilin.

Ne multaj irlandanoj restis en Norda Dakoto. Oni diras, ke tio estas, ĉar la irlandanoj ne scipovis labori la kampojn de tiu ĉi malvarma lando. O'MAHONEY mortis je 1877 en la urbo Novjorko. O'NEILL mortis 1878 en la sublando Nebrasko- urbeto tie havas lian nomon. Post li helpis alian sendependigan militon en Irlando je 1867, STEPHENS forkuris al Francio, kie li mortis malriĉa je 1902. Anglujo permesis, ke O'MAHONEY kaj STEPHENS entombiĝis en Irlando.

____________________
JUSTIGITE is a free publication. Internet versions are available at:
JUSTIGITE estas senpaga presaĵo. Interretaj ekzemploj estas havebla ĉe:

eo1a.blogspot.com

No comments:

Post a Comment